Overleven in tijden van corona

Mijn dagelijks leven is door de coronacrisis niet zo heel veel veranderd. In een normale week ga ik zelden ’s avonds de deur uit. Daarbij ben ik er als zzp’er aan gewend om mijn kinderen om me heen te hebben én te werken (hoewel ik dat bij voorkeur wel op kantoor doe, of ’s avonds als ze in bed liggen). Én ik heb geen man die plotseling 24/7 thuis is 😉

Ik heb kennissen die net als ik alleenstaand ouder zijn en ondernemer. Zij ervaren het hetzelfde. Misschien zijn wij door onze omstandigheden dermate flexibel geworden dat we makkelijker schakelen dan ouders die in loondienst werken en zorg- en verzorgingstaken thuis kunnen verdelen.

Mijn tip aan al die ouders is: probeer niet alle ballen hoog te houden. Accepteer wat er nu is en maak samen met je kinderen het beste van deze nare situatie. Maak plezier! Natuurlijk moet er geleerd worden, maar spelen is minstens zo belangrijk. En die was, die komt later wel.

Mijn oma zei altijd tegen mij: ‘Meid, je kinderen herinneren zich later echt niet hoe schoon je huis was, maar wel de leuke dingen die jullie samen hebben gedaan.’ Dat is zo ongeveer mijn levensmotto geworden. Nou ben ik niet iemand die me snel druk maakt, in ieder geval niet over de was. Ik heb bovendien weinig talent voor het huishouden.

Ik heb het streven om elke dag een opgeruimd huis te hebben, losgelaten. Na een dag werken vind ik tijd voor mezelf belangrijker dan een huis dat spic en span is. Dus laat ik de boel de boel en plof ik met een boek op de bank als de kids naar boven zijn vertrokken. Ik kan dat.

Ooit heb ik een prijs gewonnen in het kader van de Nationale Opvoedweek. Centrum Jeugd en Gezin was op zoek naar de beste opvoedtip. Ik mailde dat je je vooral niet te druk moet maken. Natuurlijk wil je dat ze gezond eten, maar een tosti met wat cherrytomaten is prima als je geen tijd of zin hebt om te koken. Kinderen worden echt wel groot. (Mijn oudste is inmiddels 1,83 meter).

Maak het jezelf niet te moeilijk. Niet in tijden van corona en ook niet daarna. Leg een zak paella in de vriezer: een kwestie van opwarmen, wat paprika en garnaaltjes door et voilà, je hebt een volwaardige maaltijd. We willen tenslotte geen scheurbuik.

Verder zweer ik bij vochtige doekjes, in alle varianten. Voor  billen, snoet, de keuken, badkamer, wc, ramen en vloer. Al kun je gemakkelijker met een billendoekje de vloer doen dan met een vloerdoekje je billen. Na het eten veeg ik in één moeite de mond van mijn kind en de tafel schoon. Daarna kijken we het Jeugdjournaal en als dat af is gaat de jongste naar boven.

Alleen is hij om 20.00 uur nog niet moe. Ik kan hem dwingen om te slapen – dat heb ik in het verleden ook heus wel gedaan – maar dat werkt alleen maar averechts. Nu hebben we de afspraak dat hij niet meteen hoeft te slapen, als hij maar boven blijft zodat ik nog even quality time heb met de oudere kids. De ene keer is hij na vijf minuten vertrokken, de andere keer duurt het wat langer. Pedagogisch is het misschien niet verantwoord, maar voor ons werkt het. Maar laat ze dat bij het CJG maar niet horen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *